| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
พิมพ์หน้านี้
|
ให้ยอมรับความเป็นจริง ******* การศึกษาปฏิบัติธรรม ไม่ใช่มองโลกและชีวิต ในแง่ร้าย แต่เป็นการมองโลก และ ชีวิต ตามความเป็นจริง ไม่ให้ประมาท ลุ่มหลงมัวเมาในชีวิตนี้ เมื่อความทุกข์มีอยู่จริง พุทธศาสนาก็สอนให้เผชิญหน้า ความทุกข์นั้น ไม่หลบเลี่ยงหนี แต่ให้มองดูทุกข์นั้น ด้วยสติปัญญา รู้เท่าทันกับสาเหตุปัญหาที่เกิดทุกข์ แล้วพิจารณาหาทางแก้ไขดับทุกข์ เราต้องรู้ความจริงของชีวิตว่า เราแก้ไขปัญหาได้ไม่หมดหรอก ถ้าแก้ได้ก็ดีไป ถ้าแก้ไม่ได้ เราก็ต้องยอมรับสภาพ รู้จักปลง แล้วปลดปล่อย ปัญหานั้น ให้มันออกไปจากจิต ทิ้งมันไปให้พ้นทางเดิน แล้วจงเดินเส้นทางใหม่ ที่ทำให้จิตใจเราเบาสบาย ปลอดโปร่ง เป็นอิสระด้วยปัญญา ที่พิจารณารู้เท่าทันความจริงของชีวิต จะมีทางออกพบแสงสว่าง ไม่ไปเป็นทุกข์กับสิ่งใด จึงไม่ถูกความทุกข์บีบคั้น ให้ต้องเครียด กลุ้มใจ แม้ชีวิตมีความทุกข์ แต่เราก็มีความสุขได้ เพราะ เรามีสติปัญญา ที่อยู่เหนือความทุกข์นั้น เรียกว่า ปัญหามีแต่เราไม่มีปัญหา เพราะ เราได้เตรียมตัวเตรียมใจอยู่เสมอว่า อะไรมันก็ไม่แน่นอน ต้องเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ จงยอมรับความผิดหวัง พลัดพราก ด้วยดวงใจที่สงบ เพราะ มันเป็นสิ่งธรรมดา คู่กับชีวิตเรา ให้ยอมรับสภาพความจริงแล้ว ใจเราจะเบาสบายไม่หนัก ไร้กังวล เพราะ ได้มองเห็นแล้วว่า ความสุขที่แท้จริง คือ การฝึกจิตใจให้สงบ ไม่อยากได้อะไร รู้จักความพอดี |